902

SAKİ

(alsa yayını)

ağulu baldıran, kadehimde

bulutları söküp doladığım

dilek ağacı. ah nasıl tatlı

y/ağıyorsun. kara savat işi

göğsümün sütresine

dönüyor başım, başımda

yalaz/kanat yangın kuşları

-öyle s u s u y o r u m ki-

kuruyor dilim güneşte

bir dilim ekmek gibi

şarapla ıslıyorum sözcükleri

güneşi öpüp öpüp ağzından

damağımda sıcak turunç tadı

çıkıp çıkıp giriyorum yeniden

kuyu karası gözlerine

saki, doldur boşalan kadehimi

öyle sağ ki sütünü göğün

sağalayım… yalayıp suyunu

patlasın toprağımın kıracında

pıtrak arsız püren çiçeği

ko damarlarımda aksın Lethe

-sahi, kimsin sen?

Alsa yayını 26 mart 08

Kaynak: Akademi Gökyüzü Dergisi,

Mart 2008

        bir şarkı çalıyor derinlerde 
       "hicran yine hicran mı bu aşkın sonu" söyle

biz aşkı öğrendiğimizde cânım
elifbâ'sından
kirlenmemişti ayın yüzü
bunca tutulma yaşanmamıştı daha
parlaktı yıldızlar
ellerimiz kamaşırdı kendi gücünden
dalkıran rüzgârlarda
-düşmana hançer
yâre kuştüyü, kınsız pusat-

gün doğuyordu, -uykusuzduk-
geceyi çoğaltan baykuşa inat
neceftaşı bir ay altında
ıhlamur kokuları salarken mayıs
tohumlar atmıştık gündoğumlarına
ayın sedef tenine kökboyalarla
yeni bir iklim çizmiştik sabaha karşı
varsıl şehirleri kırmızı kalem nakışlı

ilk kez aralar gibi
araladık mavinin kapısını
gül ve tütün kokuyordu dudaklarımız
gök rakımlı tepelerde
açarken anemonlar
geçtik kayısı bahçelerinden, yeğni adımlarla
genzimizde hâlâ
süründüğümüz menkıbenin
yanık gül kokusu

(alsa 20.01.08)