sevda güngör / şiirler
UNUTMADIK SİZİ
Dağ gibi birer karayağız delikanlısınız
Babanızın sırtında taşıdığı ekmek helaldir size
Okuduğunuz kitapların mumları yanar hala
Yüreklerinizde taşıdıklarınız
Yüreklerinde taşırlar sizi
Vuruldunuz, dövüldünüz, asıldınız
Yenilmediniz.
Unutmadık sizi…
Yenilendiniz.
Binlikler getirmedi diplomalarınız belki
Ama binler geldi ardınızdan
Bileklerinizde kelepçeler
Beyninize kelepçelenemedi.
Unutmadık sizi.
Genç kızlarınız var şimdi
Doğurmadığınız, ama sancısını çektiğiniz
O’nlar utanmadılar erkekliklerinden
Çünkü erkek değildiler
Kadın gibi kadın kaldınız.
Erkeklerinizin bağlanmıştı elleri
Siz tükürdüğünüzde suratlara
Onların içindeki kanamayı da attınız
Vicdan susmuştu
Hukuk susmuştu
İnsanlık susmuştu
Susmadık.
Unutmadık sizi.
Kanser siz değildiniz
Mahkemelerdi
Ölen siz değildiniz
İnsanlıktı
Vatan haini*ydiniz!
Kaldınız!
Unutmadık sizi.
Biz pamuk işçisi
Biz tütün işçisi
Biz fabrika işçisi
Biz topraksız, yoksul köylü
Unutmadık sizi.
Yankiler yaşıyor halâ
Aynı emperyalizm kollarıyla
Sarıyor her bir yanımızı
Beyaz zencisiyle
Savaş çığırtkanlarıyla
Kara ölümleriyle
Analar vermek istemiyorlar oğullarını artık
Oğuldunuz
Oğul bile veremeden
Asıldınız.
Komünist oğlu komünistiz
Komünist kızı komünistiz
Unutmadık sizi
Şimdi mezar başında açan karanfillere
Sokak ortasında yanan mumlara
Darağaçlarında fidanlara
Tüm güzel yüreklere
Selam olsun
Halkız biz
Unutmadık…
Unutmadık sizi
24.01.2008