ARKA BAHÇE
Evin gölgesidir arka bahçe
Bir yatak odasının
Usulca taşan sıcağı
Çocuğun dokunuşu
Annenin durgunluğudur arka bahçe
Dudakta öpücük izi
Bir yaradır kuşun kanadında
Elmaya düşen ala
Çatlayan yüreği narın
Seksek için yollara
Çizilen şekillerdir arka bahçe
Bir gelinin ilk gecede
Yere düşen duvağı
Dul bir kadının
En tenha yeridir arka bahçe
İşveli ve içli sözleri
Ya da yanlış yorumlanan
Pembe gülüşü
Asker mektuplarının
Okunduğu yerdir arka bahçe
Ve üzgün bir sevdanın
O solgun haresi
Şairin haremidir arka bahçe
HAFTA SONU
Eksilttik birbirimizi aşk ile
Çoğalttık kan ter içinde
Kaşlarımız eğildi, kirpiklerimiz kırıldı
Bir heybe taş döktük
Gül devşirdik bir de yonca
Aylardan aralık. Ya da
Turunç ayı
Yıldız aya çarpa çarpa kırılır çoğalır
Çocuk çocuğa
Şiir şiire çarpar çoğalır
Kalkıp gittik pazar yerine
Toprak doldurduk çantamıza
Biraz deniz, biraz gökyüzü ve bir kızın
Yorgun edalarını
Ela düşlerini bir çocuğun
Sonra bir şarkı söyledik
Taşlardaki peri kokularına
Yürüyorduk ahmakıslatan
Bir ıslandı yağmur
Akıp geçtik turuncu anılarla
Üstümüz başımız
Saçak ucu, kuş kanadı
Yüzümüzde hafta sonundan kalma
Bir gülümseme
ŞİİR KIRINTILARI
I
Dereler denize akar, gökyüzü dağlara
II
Bir anne gördüm yan avluda
Daha küçücük
Çocuğundan bile küçük
III
Savaş gemisi çekilse kenara
Deniz
Koşup gelecek güle oynaya
IV
Sokaklar büyütüyor çocukları
Denizler, masallar
Akşamüstleri yorulunca
V
İnciri dalını eğip de, üzümü salkımıyla
Entarisiyle güzeli
VI
Uzak bir yolcu düşürüp unutmuş
Güz meyvelerini