oya uysal / şiirler
OYA UYSAL'IN YENİ KİTABI ÇIKTI
KİMSELERİN AKŞAMI
Oya Uysal
AY
(Kimselerin Akşamı'ndan kindi seçtiği şiiri))
Akşamın giderken bıraktığı bir dizeden doğuyor ay
acıtarak annesini.
Çıkıp çocuk adımlarıyla bir masalın içinden
ölü doğmuş annemi bile okşadı bir peri.
Gümüşe boyandı oda. Masa, büfe, sedirde uyuyan
kedi.
Eskiden de burada mıydı
bu gidecek bir yeri yokmuş gibi duran
sokak
-Hadi al gel de çocukluğunu gidelim uzaklara
diyorum
eve çağırıyor annesi.
Kaygılardan yapılmış kalbime gülümseyen sokak
beni kuytunda sakla,
çünkü dönemem artık uyanınca unutulmuş o rüyaya,
beni gölgenle sar, beni benden koru,
alacakaranlığında.
Ölü doğmuş annemi bile okşadı bir peri.
Gümüşe boyandı oda. Masa, büfe, sedirde uyuyan
kedi.
Akşamın giderken bıraktığı bir dizeden doğuyor ay
acıtarak annesini.
Alsa : 01 mayıs 2008
kaynak: Kimselerin Akşamı,
yky yayınları mart 2008, istanbul
RÜZGARI SEVDİN SEN
Bir şeyler kalırdı senden – ince, uçuşan, zarif
elin nereye değse eskiden. Eli elinden kayıp giden
rüzgarı sevdin sen.
Herkes kendinden bile gizlerken sırrını sen
rüzgara açtın. Kullanılmayan odalar kadar
ıssız, serin hayatını. Bir sokaktan ötekine taşırken
kırık dökük hayatını…
Bak. Geceden doğan pembe seher
çocuk gün!
Bırak sokulsun da üşümüş göğsüne
Varolmana değer bir anlam bulsun
Ruhun.
Ah! bir bilsen. İçini çekiyor sokak sen geçerken.
Bir şeyler kalırdı senden – ince, uçuşan, zarif
elin nereye değse eskiden. Eli elinden kayıp giden
rüzgarı sevdin sen.
Alsa 28.04.08
Kaynak: Yaşasın Edebiyat kasım 1998
